Waarom Ben Weyts de Vlaamse Winston Churchill is

Winston Churchill was voor de Tweede Wereldoorlog een paria. Het schijnbare succes en de grote populariteit van Chamberlains appeasementpolitiek drukten Churchill eind de jaren 30 in de politieke marge. Waarschijnlijk mede hierdoor maakte hij zelfs een periode van depressies door.

De Britten hielden Churchill toen vooral medeverantwoordelijk voor de rampzalige Gallipoli-landingen bij de Dardanellen in 1915, die bedoeld waren om de hoofdstad van de Ottomaanse bondgenoot van Duitsland te veroveren en een bevoorradingsroute naar bondgenoot Rusland open te leggen. Aan Britse en Franse zijde waren hierbij niet minder dan 220.000 doden, gewonden en vermisten te betreuren (voor het Ottomaanse Rijk was dit getal ongeveer 250.000). Dit bezorgde hem bij zijn critici de bijnaam “slager van Gallipoli”. Hij nam een groot deel van de verantwoordelijkheid op zich door toen af te treden als minister van Marine, hoewel de hoofdschuldigen voor de mislukking de plaatselijke bevelhebbers waren.

Vandaag onthouden we vooral de rol van Churchill tijdens de Tweede Wereldoorlog. De verdienste van Churchill? Weerstand bieden aan Hitler. Churchill werd op alle mogelijke manieren onder druk gezet en beschimpt. Hij was het vriendje van de Joden, maar Churchill plooide niet.

Ben Weyts dan. Hij is ook actief in de dorpspolitiek van Beersel en toevallig heb ik daar enkele vrienden en kennissen die niet altijd in positieve bewoordingen over Ben spraken.

Vandaag is Ben ook Vlaams minister van Onderwijs. Net zoals Churchill toen heeft hij zich opgesteld als verdediger – Holding the Line – van dat onderwijs. Ben weet dat we onze onderwijsinstellingen moeten openhouden. Daar zijn verscheidene redenen voor, maar de belangrijkste is dat Vlaanderen een kennismaatschappij is. Als we dat prijsgeven, dan raken we hopeloos achterop. Dus verdedigt Ben zijn dossier met hand en tand, zoals Churchill het vrije Europa verdedigde.

Politici hebben soms een crisis nodig waarin ze zich kunnen bewijzen. De jongens (we noemen geen namen, maar in de Vlaamse regering kunnen we er een aantal aanduiden) worden van de mannen gescheiden (en de meisjes van de vrouwen), en Ben heeft aangetoond dat hij een man is.

Lees ook
Reacties
Laden...

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Accept Read More