‘Something‘s Gotta Give’: de kunst van het cynisme

Steek eens een middelvinger op.

Dat was de manier van spelen van Jack Nicholson. Was, want sinds hij zijn teksten niet meer kon onthouden, is hij met acteren gestopt. In deze film van 2003 was ‘weird Jack‘ nog zijn lekkere cynische zelf.

Als je Nicholson ziet spelen, denk je de hele tijd dat hij de boel zit te beduvelen: ‘kust allemaal mijn kl…n’. Maar het klopt, en je gelooft het en je wil je stiekem een beetje zijn zoals hem. Alleen daarom moet je kijken naar Something’ s Gotta Give. En als je hem al gezien hebt, kijk je nog een keer en kijk je voor de sport eens een keer alleen maar naar Nicholson.

Het verhaaltje heeft niet zoveel om het lijf. Harry Sanborn (Nicholson) is een rokkenjager met een voorliefde voor jonge vrouwen die verliefd wordt op de oudere, mysterieuze toneelschrijfster Erica Barry gespeeld door Diane Keaton (die ooit de muze van Woody Allen was).

Nog een reden om te kijken is de bovenaardse schoonheid van Amanda Peet die in deze film echt van je tv spat.

Zullen we het nog over over Frances McDormand hebben – die van Fargo weet je wel – een van de weinige actrices met humor?

Een meer dan indrukwekkende cast dus voor een luchtig filmpje.

Hit the road Jack.

VIJF / 21 februari, om 20:35 – 23:05 : ‘Something’s Gotta Give’

Lees ook
Reacties
Laden...

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Accept Read More