“Samen met mijn vriendin zelfverklaarde seksgod een lesje geleerd”

EXCLUSIEF VOOR ABONNEES

P-magazine vroeg aan honderd Vlaamse vrouwen: wat is het allerstoutste avontuur dat je ooit meemaakte? Niet al die vrouwen antwoordden, maar zij die wél antwoordden, die laten we vanaf nu geregeld op zondag aan het woord.

Ondertussen ben ik halverwege de vijftig en ben ik geruim de helft van mijn leven met dezelfde man. We hebben een goed seksleven, en we maken het soms best spannend, maar mijn aller spannendste avontuur beleefde ik in 1984. Ik was negentien, enig kind en we woonden in een chique wijk in Schilde. Ik had alles wat mijn hartje begeerde.

Als halfbloedje – mijn moeder is van Chinese komaf – had ik vooral het uiterlijk van mijn moeder meegekregen: steile, zwarte haren en ogen, hoge jukbeenderen, een fijn figuurtje (met toch pronte borsten en een bol kontje) en een lichtbruin velletje. Enkel had ik niet de typische, Aziatische platte neus: ik heb meer de wipneus van mijn vader. Ik bracht met mijn exotische looks menig mannenhoofd op hol, maar een vaste vriend had ik niet. In die tijd fladderde ik liever van de ene naar de andere kerel. Ik had in die tijd een beetje een ‘reputatie’, maar dat vond ik niet erg.

Mijn beste vriendin Nathalie woonde twee straten verder. Ook zij was een meid die veel aantrek had van het andere geslacht, maar ze was qua uiterlijk het tegenovergestelde van mij. Ze was lang en blond. Iedere zaterdagnamiddag trokken we er samen op uit met de mountainbike. Meestal reden we dan langs de kleine wegeltjes naar de bossen aan de antitankgracht in Oelegem, waar we dan rondcrossten over de heuvels daar. Dat klinkt misschien een beetje jongensachtig, maar dat vonden we echt tof om te doen. Voor het overige waren we echt op en top vrouwelijke meisjes, Nathalie en ik.

Dan was er ook nog de jongen van de overburen. Hij was 22, steeds zonnebankbruin en aan zijn figuur kon je zien dat hij heel wat uurtjes in de fitnesszaal doorbracht. Hij reed rond met een knalrode Ford Capri. Hij stond in de buurt bekend als een opdringerige kerel: hij was wel knap maar precies omdat hij zo arrogant was, wilde geen enkele meid van hem weten. Ik had het gevoel dat hij ook mij wel eens wilde ‘knippen’ en ook voor Nathalie liep hij helemaal heet.

Op een maandagavond, ik kwam weer thuis op school, stond Mark, want zo heette de overbuurjongen, een sigaretje te roken tegen de straat. Ik was te voet want ik kwam van de bushalte een eindje verderop en hij sprak me aan. “Hey, zou ik volgende week met jullie mee mogen gaan toeren met de mountainbike?”

Eigenlijk had ik dit liever niet, want tijdens het fietsen praatte ik met mijn vriendin over typische meisjesdingen en trouwens, zoals ik al zei: ik baalde gewoon van zijn arrogantie. Toch wilde ik niet grof zijn en zei: “Vooruit dan maar. Om 14u vertrekken we bij me thuis.”

Die zaterdag zaten we op mijn kamer, Nathalie en ik. Ik had net enkele nieuwe elpees gekocht en die waren we aan het beluisteren, terwijl we elkander de wedervaren van de voorbije week vertelden. Nathalie, die al werkte als kassierster bij de plaatselijke supermarkt, had het aan de stok gekregen met haar baas. Het begon heel stom: een pot mayonaise die ze op de band per ongeluk had omver gestoten en die ze, omdat er nog een rij aan die kassa stond aan te schuiven, niet onmiddellijk weer had opgekuist. Hij had gezegd dat ze onmiddellijk kon vertrekken. “Het was zeventien uur en er was echt veel volk in de winkel”, zo ging ze verder. “Ik stond op mijn dooie gemak op en wandelde naar de deur. Je had moeten zien hoe lijkbleek hij plots werd: ‘Alstublieft Nathalie, ga weer naar je plaats, zo bedoelde ik het niet’, stamelde hij plots terwijl hij naar de wachtende menigte aan de kassa keek. Ik zei dat hij dan eerst maar eens aan de beloofde opslag moest denken en weet je wat? Die heb ik nu gekregen ook: vijf frank per uur erbij!” We lachten, en toen werd er plots op de deur van mijn kamer geklopt. Het was mijn moeder: “Mark staat beneden op je te wachten!”

Mijn god, ik was al rats vergeten dat die gluiperd mee zou rijden vandaag. Op de trap naar beneden legde ik het kort uit tegen Nathalie, en die was daar niet echt blij mee. “Die loser? Zoiets moeten we toch samen beslissen?” Maar goede vriendinnen als we waren, gingen we daar niet over ruziën: we zouden er het beste van maken en Mark laten afzien.

Het tegendeel was echter waar: dankzij hem beleefden Nathalie en ik een hoogst onaangename namiddag. Hij bleef continu tussen ons in fietsen en toen we zo dicht tegen elkaar gingen rijden dat hij er niet meer tussen kon, bleef hij vlak achter of naast ons. Onze wekelijkse roddels tijdens onze trip konden we dus vergeten, maar er was meer: Mark was degoutant en opdringerig. “Hey Martine, zou jij niet liever eens op iets anders rijden dan op een fiets?” “Zeg Nathalie, ben jij al eens ooit zo hard klaargekomen dat je de eerste tien minuten daarna helemaal van de wereld was? Ik gok van niet, maar ik kan daar voor zorgen.” “Ze zeggen dat ik de beste dekhengst van heel Schilde, misschien wel van heel de provincie Antwerpen ben en dat is een understatement. Weten die boerentrienen veel dat ik de lekkerste neuker ben van heel België, en misschien wel van de rest van de wereld!” “Weet je waarom Brigitte Bardot zo geil werd tijdens het zingen van het nummer ‘Je t’aime’? Ze dacht namelijk aan mij.” En zo ging het de hele namiddag maar door. Terwijl we aan de antitankgracht even zaten te rusten vooraleer we aan de terugtocht zouden beginnen, probeerde hij zelfs eerst Nathalie en daarna mij te kussen.

Hoogst irritant en niet voor herhaling vatbaar, zo besloten Nathalie en ik toen we na afloop weer op mijn kamer zaten. “Tenzij”, zo zei mijn vriendin plots. Een geheimzinnige glimlach speelde om haar volle lippen. “Ik vind eigenlijk dat we die Mark eens een stevig lesje moeten leren. Dat kunnen we het best als we hem nog eens een keertje meenemen. In de bossen aan de antitankgracht zijn rustige plekjes genoeg, niet? We proberen gewoon uit of die jongen echt zo goed is als hij zegt, en zoals hij ongetwijfeld ook zelf denkt. Maar om hem de ultieme les te kunnen leren: zelfs al is hij echt een beest op seksueel vlak, en zelfs bezorgt hij ons het ene orgasme na het andere: we geven dat gewoon niet toe. Na een eventueel hoogtepunt zeggen we gewoon: ‘Was dat alles? Kan je nu echt niet meer?’ We maken hem gewoon moe én hopeloos belachelijk: wat denk je?”

Verder lezen?

Word ook abonnee en lees
alle artikels en digitale magazines

Onbeperkt toegang tot alle artikels
en digitaal archief op PNWS.be.
Stop wanneer je wil.

Eerste 3 maanden €2.99 per maand
Nadien slechts €4.99 per maand

Ben je al abonnee?
Log hier in
en krijg toegang tot alle artikels en digitale magazines.

 
 
Lees ook
Reacties
Laden...

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Accept Read More