Op stap met mevrouw de sekstoerist

3.199

Bij het woord ‘sekstoerisme’ denken we automatisch aan rondbuikige heren van middelbare leeftijd die richting Thailand of de Filipijnen trekken. Er zijn echter ook tal van dames die duizenden kilometers reizen, op zoek naar erotisch vertier…

De Oost-Vlaamse Maritta is namelijk één van hen, zo verklapt ze ons. Al was dat aanvankelijk helemaal niet haar bedoeling. Een ware vechtscheiding had de toen 53-jarige dame mentaal helemaal uitgeput. Toen ze eindelijk weer een beetje gesetteld was, wilde ze haar batterijen ergens in het zonnetje weer gaan opladen. “Alleen wist ik eigenlijk niet goed naartoe. Afrika boeide me wel omwille van de mooie, woeste natuur en de prachtige fauna, maar ook een strandvakantie in één of ander tropisch paradijs zag ik wel zitten. Bij het reisbureau vertelde men dat ik die twee gerust kon combineren. Er was namelijk een leuke formule met half pension naar Kololi, Gambia. Bovendien stond die reis ook nog eens in promotie: lang moest ik dus niet nadenken.”

In Gambia toegekomen, is Maritta diep onder de indruk van de azuurblauwe lucht, het parelwitte strand en de immer lachende plaatselijke bevolking. Eén minpunt: de wel erg opdringerige verkopers, die hun goederen proberen te slijten op het strand. “Tijdens mijn eerste dag ginder vond ik het nog wel grappig, hoe hard ze hun best deden hun zelfgemaakte juweeltjes te slijten. Maar ‘s anderendaags was er één die wel heel ver ging. “Twee kopen, één gratis”, vertelde hij, en hij zou me niet laten passeren vooraleer ik iets gekocht had. Toen hij me ook nog eens bij de arm nam, voelde ik me bedreigd. Ik gaf hem een knietje in zijn ballen, maar blijkbaar niet hard genoeg. Hij begon tegen me te brullen in het Afrikaans en ik dacht even dat ik een flink pak slaag zou krijgen, toen een andere kerel me vanuit het niets ter hulp schoot. Samen met mijn redder maakte ik een lange strandwandeling. ‘s Avonds trakteerde ik hem op een hapje en een drankje om hem te bedanken voor zijn heldhaftige optreden en voor de fijne namiddag die ik dankzij hem nog had gehad.”

Maar het bleef niet bij één drankje en de sfeer, die werd redelijk los. “Af en toe legde hij even subtiel zijn hand op mijn knie of schouder. Ondertussen overlaadde hij me met complimentjes. Over mijn lange blonde lokken – waar ik zelf ook wel best fier op ben – tot mijn prachtig gevormde lichaam. Over dat laatste was ik het wat minder met hem eens. Ik bedoel: ik weet zelf ook wel dat ik niet van de slanksten ben en dat de zwaartekracht hier en daar al serieus haar best heeft gedaan. Maar dat vond hij blijkbaar helemaal perfect. Verder vertelde hij over hoe het leven er aan toe ging in Gambia en over de vele idyllische plaatsen in het land die ik volgens hem echt wel eens moest bezoeken. Hij stelde voor mijn gids te zijn.”

“Die avond spraken we af dat we samen naar Makasuta zouden gaan, een gigantisch groot natuurpark. Om alles daar in één dag te kunnen zien, moesten we al vroeg vertrekken. Het was al laat, we waren beiden behoorlijk in de wind en u raadt het al: ik stelde hem voor dat hij bij me zou slapen.”

Aanvankelijk bedoelt Maritta ook letterlijk: slapen. Ze dommelt echter niet in. De hormonen gieren door haar lijf. “De laatste jaren van mijn huwelijk, waren seksloze jaren geweest. Ook nu lag ik in bed naast een vent die niet van plan was om me aan te raken, maar toch was het helemaal anders. Deze man had me tevoren, door zijn vele complimentjes, een enorm goed gevoel gegeven. Of hij het nu meende of niet, ik voelde me opnieuw op en top vrouw. Een gevoel dat ik al lang niet meer had mogen ervaren. Mijn hart bonsde in mijn keel, ik voelde mijn handen helemaal klam worden. ‘Zouden zwarte mannen nu echt groter geschapen zijn?’ flitste het plotseling door mijn hoofd. Ik had mezelf niet meer onder controle en voelde voorzichtig in zijn onderbroek. Zijn lid nam onmiddellijk een monsterlijk formaat aan. We hadden stomende seks.”

Ik verloor de controle over mezelf en voelde in zijn onderbroek

De dagen die volgen, leeft Maritta op een roze wolk. Overdag verkennen ze samen het Afrikaanse land, ‘s avonds gaan ze met z’n tweeën uitgebreid tafelen en ‘s nachts vrijen ze dat de stukken er haast af vliegen. Al heeft Pisto, zoals haar Afrikaanse vlam heet, zo wel zijn familieprobleempjes. Zijn broer is enkele weken geleden met de motorfiets verongelukt, vertelt hij. Bij nacht en ontij op een truck geknald die hem plotseling de pas afsneed. Truck uiteraard doorgereden, broer hartstikke dood, schoonzus in één ruk weduwe én twee kindjes op slag vaderloos. Bovendien ligt één van die twee kindjes ook nog eens in het ziekenhuis en als er niet spoedig centjes gevonden worden om een noodzakelijke operatie te laten uitvoeren, dan valt er weldra nog een begrafenis te betreuren. Zilte tranen lopen over Pisto’s ebbenhouten wangen, wanneer hij dit verhaal vertelt. Ook Maritta pinkt een traantje weg en trekt haar portemonnee.

“Die avond lagen we op bed en Pisto was norser dan anders. Ik vroeg wat er scheelde. Hij beet me toe dat de 15.000 Dalasi die ik gegeven had – zo’n 300 euro – bijlange niet genoeg was om de operatie te betalen. Er was minstens nog vijftigduizend Dalasi nodig: geld waarvan hij verwachtte dat ik dat nog wel tevoorschijn zou toveren. Ik legde hem uit dat ik echt geen duizend euro meer kon missen, want dat ik dan de rest van de vakantie zelf op mijn kin zou moeten kloppen. ‘Maar we kunnen morgen toch samen een oplossing zoeken?’ sloot ik af, waarna ik hem probeerde te kussen, maar hij duwde me weg. ‘Als je me geen geld kunt geven, dan hoef je me ook niet te kussen’, reageerde hij bits. ‘Of denk je misschien dat ik je voor mijn plezier neuk?’ Toen viel plots mijn nikkel, domme koe die ik was. Natuurlijk was hij niet gevallen voor mijn blonde lokken, of mijn ‘iets rondere vormen’, zoals hij dat zo poëtisch omschreef: hij was gewoon een mannelijke hoer die zo veel mogelijk profijt uit me wilde halen. Ik had me letterlijk en figuurlijk laten pakken door hem. Zonder condoom nog wel. Plots walgde ik van hem. Waarschijnlijk was ik al de zoveelste, waarmee hij het zonder rubbertje had gedaan. De schrik sloeg me om het hart: welke SOA’s had ik misschien opgelopen? Mijn angst werd langzaam woede. Ziedend raapte ik zijn kleren bij elkaar, gooide die op de gang van het hotel en maande hem aan voor altijd uit mijn ogen te verdwijnen. ‘Gierig, vet zwijn’, beet hij me nog toe en hij smeet de deur dicht.”

Maritta geniet dan maar alleen van het zonnetje, het strand en de Afrikaanse keuken. Twee dagen voor haar vertrek terug naar België, is ze in de stad op zoek naar wat souvenirs om mee te nemen naar het thuisfront. Dan ziet ze plots Pisto door de straten flaneren met een blanke dame die ze al een eind in de zestig schat… “Ik moest die vrouw waarschuwen, ik legde haar uit wat Pisto me had aangedaan. Ze keek me eerst aan alsof ze het in Keulen hoorde donderen, om vervolgens in een bulderlach uit te barsten. Ze gierde zo hard, dat ze even moest gaan zitten om te bekomen. “Maar mevrouw toch”, antwoordde ze na een tijdje in het Engels met een Duits accent. “Voor het geval je het nog niet wist: je bent hier in Gambia. Zo gaat dat hier nu eenmaal. Of dacht je misschien echt dat zo’n knappe jongeman gratis en voor niks de koffer in zou duiken met zo’n oude taarten als wij? Spreek in het vervolg gewoon op voorhand een prijs af, dan moeten ze nadien niet komen aanzetten met allerlei zielige verzinsels. Dat bespaart je heel wat stress!”

“Terug in België liet ik me grondig onderzoeken. Ik was enorm blij, toen bleek dat ik nog steeds vrij van SOA’s was. Weken daarna walgde ik nog van mezelf om wat ik in Gambia had uitgespookt. Ik zou dit geheim mee naar mijn graf nemen, niemand in Europa hoefde dat ooit te weten. Maar naarmate de maanden verstreken, bleven enkel de goede herinneringen hangen. De passie en het genot dat ik had gevoeld. Ik bestelde op internet een speeltje dat een lid van een Afrikaanse man moest voorstellen en terwijl ik mezelf daar mee bevredigde, fantaseerde ik dat ik weer in Gambia was. U kunt waarschijnlijk al wel raden waar ik het jaar nadien op vakantie ging? En het jaar daarna. Enzovoort.”

“Natuurlijk doe ik het nu steeds mét condoom. Die stress om het feit dat ik misschien één of andere enge ziekte heb opgelopen, die wil ik nooit meer meemaken. En ik spreek inderdaad ook steeds op voorhand een prijs af. Al zijn er dan nog steeds wel helden die iets uit hun duim zuigen om meer centen los te krijgen, maar daar trap ik dus niet in.”

Waarom Maritta ieder jaar investeert in een ticket richting Gambia, in de plaats van zichzelf hier bijvoorbeeld in te schrijven in één of ander datingbureau, zo vraag ik me af. “Ik had al wel gedacht dat je me die vraag zou stellen. Wel, ik heb daar verschillende redenen voor. Ten eerste kost een ticket naar ginds niet veel en is het leven er goedkoop. Eigenlijk geef ik dus niet meer uit, dan wanneer ik elders op reis zou gaan. Ten tweede is het gewoonweg een prachtig land met vriendelijke mensen. Ten derde: ik zou geen man meer in huis willen. En daarbij: wat voor iemand zou ik hier kunnen krijgen? Een vent die minstens even oud is dan mezelf. Geef mij ginder dan maar een jonge kerel met een strak lichaam. Ken je het gezegde: Once you go black, you never go back? Dat geldt heus niet alleen voor Afrikaanse vrouwen, hoor! Die mannen ginds hebben fantastisch gereedschap en ze weten donders goed hoe ze dat moeten gebruiken. En het zijn zo’n charmeurs. Natuurlijk vallen ze ginder niet voor mijn fantastische looks, ook al zeggen ze van wel. Maar ze laten me wél begeerd voelen en dat is een onbeschrijflijk fijn gevoel.”

Op naar Friesland

Hoewel er in ons Belgenland duizenden vrouwen zouden zijn die geregeld richting de Caraïben of Afrika vliegen voor enkele weken erotisch vertier, blijkt het bijzonder moeilijk te zijn nog een tweede dame te vinden die erover wenst te getuigen. Bij onze noorderburen hebben we meer geluk. Al moeten we er wel helemaal voor naar Friesland: een trip van ruim drie uren.

Klokslag twaalf uur – en dat mag je gerust letterlijk nemen: ik sta hier immers in de schaduw van de kerktoren – bel ik aan bij een kleine maar nette woonst. En ik wacht. En wacht… Heeft de vriendelijke dame die me mailde bij mijn pietje en heb ik net een slordige driehonderd kilometer voor niks afgelegd? Ik vloek. Een voorbijgangster die ik niet eerder had opgemerkt, kijkt me boos aan. Ik druk nog eens op de bel, harder dit keer. Nu hoor ik een driiiing tot buiten: allicht had ik de eerste keer gewoon niet hard genoeg geduwd. Het geluid van hoge hakken die naderbij komen. Een boomlange, kokette brunette opent de deur, haar ware leeftijd handig verstopt achter een dikke laag schmink. “Haai, jij bent die journalist van dat Belgische magazine? Please come in!”

Koffietje en een doos koekjes erbij, maar vooraleer mevrouw met haar verhaal begint, moet haar toch iets van het hart: “Sekstoerisme vind ik maar een lelijk woord. Noem het liever vakantieliefjes.”

Sekstoerisme vind ik maar een vies woord, noem het liever vakantieliefjes

“Na een huwelijk van bijna dertig jaar werd ik plots weduwe. Mijn man kreeg te horen dat hij ongeneeslijk ziek was, drie weken later was hij niet meer. Ik kon dat niet verwerken, zocht mijn heil in de drank. Geen enkele avond kroop ik nuchter in bed. De dag dat Harald exact één jaar overleden was, had ik het extra zwaar. Ik was de ochtend begonnen met een bodempje gin, enkele uren later had ik driekwart van de fles uit. Het was een uur of twee ‘s middags en ik kon letterlijk niet meer op mijn benen staan. Toen kwam het besef dat het dringend anders moest: Harald zou er toch niet mee terug komen.”

“’s Anderendaags zette ik mezelf met een blank vel papier aan de tafel. Ik zou de dingen opschrijven die ik graag nog zou doen: dat zou me misschien weer zin in het leven geven. Ik grinnikte. Als tienermeisje al, vroeg ik me stiekem af hoe het zou zijn om met een donkere man te vrijen. Als ik dat nu eens op mijn verlanglijstje zette? Het leek eerst gewoon een stom binnenpretje. Maar de dagen die erop volgden, kreeg ik meer en meer zin om dit gewoon om te zetten in de praktijk.”

“Een half jaar later zat ik dan op het vliegtuig richting Kenia. In Mombasa waren er veel vrouwen die duidelijk ten prooi wilden vallen van de plaatselijke mannen. Vrouwen van mijn leeftijd, maar ook jongedames. Twintigers bedoel ik dan. Zelfs vrij veel Japanse dames.”

“Het is dan ook logisch dat veel mannen er ginds de stranden afschuimen, op zoek naar een cliënte. Er lopen twee soorten van beachboys rond. Ten eerste zijn er de zogenaamde warriors. Mannen die met een traditionele klederdracht rondlopen: een soort van zijden laken rond hun middel, een gekke hoed en eigenaardige juwelen. Dan zijn er ook nog de rasta’s, die hun naam uiteraard danken aan hun kapsel. Die zijn ook gewoon westers gekleed. Tijdens mijn tweede dag in Mombasa werd ik aangesproken door zo’n rasta, met de meest originele openingszin die ik ooit gehoord had: ‘Hoi, ik had je gisteren al zien lopen, maar ik durfde je toen niet aanspreken. Ik ben naar een tovenaar geweest, om me onweerstaanbaar voor jou te maken.’ Ik lag in een deuk natuurlijk. Al heb ik nadien wel vernomen dat men ginds echt nog in magie en voodoo gelooft en dat loverboys ginds écht naar een tovenaar gaan, omdat ze dan geloven dat ze meer vrouwen kunnen krijgen. Of het nu aan die voodoo lag of niet laat ik even in het midden, maar het werd wat tussen ons. Ik nam hem uit eten en stopte hem wat zakgeld toe, hij maakte me iedere avond gelukkig. Sindsdien ga ik ieder jaar terug naar ginds, meestal in februari. Dan leven we drie weken als man en vrouw.”

“Ik heb in Kenia vrouwen ontmoet, die net als ik in Europa wonen en één of meerdere keren per jaar naar Afrika gaan om samen te zijn met hun vriend. De maanden dat ze dan thuis zijn, sturen ze honderden euro’s op naar hun partner. Opdat ze dan niet mee zouden gaan met andere vrouwen, begrijp je? Daar doe ik niet aan mee. Voor mijn part mag Michael met honderden vrouwen slapen wanneer ik er niet ben. Zolang hij maar van mij is, als ik er wel ben. En trouwens: stel dat ik hem wel geld zou opsturen. Dan heb ik toch nog geen garantie dat hij niet met andere vrouwen zou slapen?”

Eerder deze maand hadden we al een interview met een mannelijke sekstoerist.

REACTIES

Lees ook Meer van deze auteur