Film over Brusselse seks- en drugsdiscotheek Mirano op komst

Volgend jaar komt er een film over de unieke Brusselse discotheek Mirano. De discotheek komt volgens de makers “weer tot leven en dompelt ons onder in de sfeer van de jaren tachtig met de bijbehorende muzikale, visuele en artistieke revolutie.”

De Mirano is in Vlaanderen minder gekend dan de even beruchte Zillion waarover overigens ook een film gemaakt wordt. Maar Brusselaars die van het wilde leven hielden in de jaren tachtig, gingen uiteraard naar de Mirano.

Maar tegen de Mirano werd in 1985 ook een strafonderzoek geopend na de dood van een klant door een overdosis drugs. Die klant bleek wel de zoon te zijn van een zeer gerespecteerde magistraat. Het onderzoek zou dus grondig uitgevoerd worden.

De Morgen: “Dat onderzoek wees uit dat uitbater Philippe Cryns en zijn medewerker Alexis Alewaeters op de tweede verdieping van de Mirano in pure Zillion-stijl seks- en drugsfuiven organiseerden en er met een verborgen camera beelden van maakten.”

Toen Cryns en Alewaeters in maart 1986 door de correctionele rechtbank te Brussel werden veroordeeld, werd echter met geen woord gerept over de zedenfeiten en was er enkel nog sprake van drugs. Vreemd.

De Morgen in 2019: “Nihoul is een verwoed bezoeker van seksfuiven. In een gefilmd gesprek, op restaurant met journalisten van het Franse Canal+, pocht Nihoul in 2002 over wat hij allemaal weet over ‘vier ministers’, de Bende van Nijvel en koning Albert II.”

“Hij (Nihoul) beweert in het bezit te zijn van beelden van de gewezen vorst, die in de nachtclub Mirano ooit seks zou hebben gehad met een minderjarig meisje. Het Duitse weekblad Der Spiegel zei die beelden in 2000 in de marge van een interview door Nihoul aangeboden te hebben gekregen in ruil voor een bedrag met zes nullen”. Nihoul overleed eind vorig jaar.

Nihoul tijdens dat gesprek met Canal+: “… Omdat je daar de broer (Albert) van de koning (Boudewijn) had die bezig was te neuken – en daar hebben ze foto’s van genomen – met meisjes van veertien jaar, hé!”

De uitspraak dateert dus van het voorjaar van 2000, toen Michel Nihoul in een Brussels hotel tijdens een etentje met journalisten van de Franse betaalzender Canal+ onderhandelde over wat een interview zou moeten kosten. Het is de verklaring waarom in de veroordeling van 1986 enkel over drugs werd gesproken.

Het is nu uitkijken naar die film over de seks- en drugsdiscotheek Mirano. Misschien zit er wel een passage in met toenmalig prins Albert…

Lees ook
Reacties
Laden...

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Accept Read More