Daarom gaan vrouwen vreemd

EXCLUSIEF VOOR ABONNEES

Maar ook mannen. Al hebben die wel andere redenen dan vrouwen.

De coronacijfers gaan de goeie kant op, maar de seksueel overdraagbare aandoeningen zitten weer in de lift. Het is zelfs zo erg, dat er in kranten gesproken wordt over de eventuele invoering van een ‘sekspaspoort’: verboden te vogelen, tenzij dat je kan aantonen dat je SOA-vrij bent.

Hoe dat komt? Er zijn verschillende factoren. Ten eerste wordt er tegenwoordig minder met Pipi Vangkous gevogeld. Mensen die vrijgezel zijn, zoeken – nu de coronaregels versoepeld zijn – het avontuur weer op. Maar er zijn ook weer meer mensen die niét vrijgezel zijn, die stiekem de bloempjes elders gaan buitenzetten. Wij vroegen ons af: waarom gaan mensen eigenlijk vreemd? En mannen en vrouwen blijken daar andere beweegredenen voor te hebben.

De oerman spreidde zijn zaadjes kwistig in het rond

De meeste mensen kiezen ervoor één partner tegelijkertijd te hebben, en als het even kan daarmee een gezin te stichten. Als een van hen dan toch met een ander vogelt, dan verschijnen er donkere wolken aan de roze hemel.

De mens is, net als de zwaan en het stokstaartje, monogaam. Ooit was dat echter wel anders. Toen onze verre voorvaderen terugkwamen van de jacht en er zin in hadden, dan ‘pakten’ ze letterlijk het vrouwtje waar ze goesting in hadden. Als meerdere mannen hun zinnen hadden gezet op hetzelfde vrouwtje, dan werd er eerst een rondje geknokt.

Wie niet sterk is moet slim zijn: dat was al in de oertijd zo. Oerventen die nooit van bil gingen omdat ze steeds oep hun bakkes kregen van andere kerels, die brachten dan maar de lievelingskost van hun favoriete vrouwtje mee naar de nederzetting. Dat bleek nog te werken ook: met een volle maag waren de oervrouwen heel wat gewilliger.

Vrouwen begonnen deze ‘kostwinners’ te verkiezen boven de vechtersbazen. Op den duur gingen de agressievelingen inzien dat wat te knabbelen meebrengen naar de nederzetting, hen een grotere kans op een potje figuurzagen gaf. Nog later brachten een man telkens eten mee voor hetzelfde vrouwtje, en zo werd de mens waarschijnlijk min of meer monogaam. Min of meer, want zoveel mogelijk hun genen verspreiden bleef in de mannen hun instinct zitten.

In de Griekse Oudheid, zo’n achthonderd jaar voor Christus, werd er al getrouwd. Gehuwde vrouwen moesten toen braaf zijn, maar de venten mochten ook buitenshuis gaan vogelen. Meisjes van plezier waren er in overvloed, en ze waren spotgoedkoop. Op een ander gaan werd toen als een basisbehoefte van de man gezien, net als eten en drinken.

Met de opkomst van het christendom veranderde er veel. De boodschappers van het evangelie verkondigden dat er enkel aan schaambeenbonken mocht gedaan worden met een huwelijkspartner. Wie toch een scheve schaats reed, die zou vroeg of laat wreed gestraft worden door de Lieve Heer.

Tegenwoordig hebben de meeste mensen geen schrik meer van één of andere god, en dat is eraan te zien. Onderzoeksbureau IFOP deed onlangs een internationale peiling naar vreemdgaan. Uit dat onderzoek bleek dat er, in landen weer de mensen niet meer zo gelovig zijn, er meer naast de pot wordt gepist dan daar waar mensen nog wel geloven in een opperwezen. Volgens dat onderzoek is ongeveer een kwart van de Belgen – zowel mannen als vrouwen – al eens vreemdging. Maar mannen en vrouwen doen het wel voor andere redenen:

Verder lezen?

Word ook abonnee en lees
alle artikels en digitale magazines

Onbeperkt toegang tot alle artikels
en digitaal archief op PNWS.be.
Stop wanneer je wil.

Eerste 3 maanden €2.99 per maand
Nadien slechts €4.99 per maand

Ben je al abonnee?
Log hier in
en krijg toegang tot alle artikels en digitale magazines.

Lees ook
Reacties
Laden...

This website uses cookies to improve your experience. We'll assume you're ok with this, but you can opt-out if you wish. Accept Read More